søndag 15. oktober 2017

Ord frå godstolen

Ja, eg likar å vera ute!
Det store spørsmålet i kveld er: kvifor går eg ikkje ut?
Kvifor er dørstokken så høg?

Dette tenkjer eg på her eg set inne og kjenner meg søvnig i andletet og lat.
Eg burde gått ut i vinden og regnet!
Eg burde kjent meg søkkvåt og vaken, blitt kvikk og rask!
- Det er jo så herleg Kari!

Ja, for eg likar å vera ute, meiner eg, men eg set likevel inne og ser ut på piskande striregn og frisk vind som herjar på stoveglaset.
Men det rare og fantastiske er; eg kjenner at berre det å skriv nokre ord om regn og vind i andletet, gjer at eg kviknar til - at eg rett og slett vaknar!
Det var rart!!
Så kvifor gå ut då?
Å setja nokre ord på saka har alt gjort underveket!

Du verden kor mykje som blir løyst med ord!
Eg har sagt det før og seier det igjen - Ord er ein fantastisk ting!

Det var berre dette i kveld. Handling får bli eit anna tema! Ha ei fin veke!

søndag 8. oktober 2017

Kyrkjesøndagen

Kyrkja lever!
Også her heime på Seim!
På ein dag som denne med strålande haustver.

Vi var mange i kyrkja i dag. 
Konfirmantar for 50 og 60 år sidan hadde funne heimekyrkja si att.
Unge seimarar som går til undervisning dette året hadde sine oppgåver.
Søndagsskule for dei yngste.
Gode, glade salmar med Odd Leif sitt vakre tonefylgje!
Frivillege medliturgar!
Ein dyktig Torbjørn prest, som gav mat til tru og tanke.

Etter gudstenesta var det tur i haustsola som enda med
middag&misjon i bedehuset! Initiativrikt sokneråd!

Guds rike er nær!
Guds rike er her!
Her hjå oss på Seim, i Eitopia og alle stader der vi samlast om ord, sakrament og fellesskap.

Takk for trua!
Takk for kyrkja
Takk for fellesskapet!

onsdag 27. september 2017

Ein god kveld

Når du etter nesten 40 år kjem tilbake til ein stad
der du budde, arbeide og hadde engasjement,
då skjønar du at det har runne litt vatn i havet.

Når du set deg ned i den vakre kyrkja
som var ein basar og eit mål der framme,
og møter borna til dei vi var unge saman med,
og ser at dei er godt vaksne på veg mot 50,
og ser at foreldra deira ikkje verkar så mykje eldre,
ja, då må noko ha skjedd.

Men når musikken strøymer frå koret,
og saksofonen sender sine såre, iltre og glade tonar,
og når dei som var småborn i barnekoret,
fyller rommet med stemmer, strenger, tangentar og trommer
og du kjenner deg riven med,
då trur du at alder er eit tal.

Når vi møtes, deler gjensynsglede og vekslar  ord om livet,
så skjønar vi at mykje har hendt,
og mykje livserfaring har blitt tileigna.
Godt og vondt blir delt i korte ordelag,
og vi skjønar det er ein skilnad.
Alder blir meire enn eit tal.
det blir til eit liv av dur og moll
når musikken stilnar.

Takk for ein god kveld i Erdal kyrkje i samband med Kjell Bergsvik sin fantastiske 70-årskonsert.

fredag 22. september 2017

Når Kongen befaler

Då eg var lita hadde vi ein leik vi kalla "Kongen befaler".
Det var ein triveleg leik der vi fekk "befala" litt, og kven likar ikkje det inn i mellom?

For nokre veker sidan fekk eg eit svært overraskande brev i posten.
Frå det Kongelege hoff.
Der sto det:
"H.M. Kongens hoffsjef har i følge befaling den ære å innby Kari Skår Sørheim til Afternoon Tea - en samling for ildsjeler på det Kongelige slott tirsdag 17. okt. 2017 kl 1500. Pent daglig antrekk".

Kongen har "befalt" at eg, og sikkert mange andre også, skal inviterast til Slottet til ei samling for eldsjeler!
- Eldsjeler?
- Eg?

Slik eg forstår det er eg invitert pga mitt engasjement i NMS og NMS Gjenbruk i Knarvik.
Det gjer meg glad!
Eg brenn for dette arbeidet, sjølv om ordet "eldsjel" verka litt for svært!

Det store er at frivillege i NMS sitt arbeid vert verdsett av Kongen!
Den tanken gjev meg frimod, sjølv om det kunne vore mange andre som hadde fortent det betre enn meg. Det er mange, mange som lagt ned stort arbeid som frivillege i denne seriøse og viktige organisasjonen, som i år feirer sitt 175-årsjubileum.

Norske kongar har mange gongar gjeve honør til misjonsengasjerte menneske, og gjeve støtte og annerkjenning til norsk misjonsarbeid.
Under krigen, då NMS sin administrasjon vart overtatt av tyskarar, har det vorte meg fortalt at kong Haakon personleg støtta NMS med midlar for at dei mange misjonærane som var fastlåste ute på felta, kunne få til utkome sitt!
Vi har, og har hatt, kongar som lever nært folket sitt! Dei ser sine lands- kvinner og menn, og er til for oss alle!

Og når "Kongen befaler" så møter eg sjølvsagt både takksam og audmjuk på Slottet. Eg vil møta som ei av dei mange eldsjelene i NMS og NMS Gjenbruk i Knarvik, og i takksemd til Gud og den organisasjonen som har gjeve meg retning, oppgåver, tillit og meining til det å vera eit ganske vanleg og engasjert kristent menneske!

PS: Det store spørsmålet er - kva er eit "pent daglig antrekk" på Slottet?
Kanskje eit gjenbrukt antrekk? Eg treng konsulent og i dag har det blitt "rota" i stoffrestar på gjenbruksbutikken saman med #Erikkaprøvedokke#. Spennande alt i hop!

onsdag 20. september 2017

Frostig erkjenning

September er tida for å frysa.
Det er tida eg håpar sola endå har varme.
Det er tida eg meiner det er for tidleg å kle seg i ull.
Då frys eg heller i den skarpe haustdagen,
og let vinterjakken hengja i skåpet.

September er tida for å frysa.
Heller litt kalde fingrar enn å fyra i ovnen.
Heller håpa på ettermiddagssola, som kom i går.
Då frys eg frivilleg i septemberkalde stover,
og vel det kjølige livet.

September er tida for erkjenning med kalde hender.
Tida for å innsjå at lufta er kjølig i den lettaste jakken.
Tida for å innsjå at september varslar kulde, ull og ved.
Men eg slepp ikkje trua på septembervarmen i september,
då vel eg heller å frysa litt!

fredag 15. september 2017

Rytme

Rytme er ikkje mi sterke side.
Ikkje rytmen i musikken. 
Ikkje rytme i kroppen.
Ikkje rytme i dei mange daglege gjeremål.

Eg les om "Disippelrytmer" på denne fine haustdagen.
Gode, praktiske og pedagogiske råd som nører lengten, og gjev praktisk hjelp til å finna rytme til eit åndelege liv.

Eg har, som somme av dykk har lese her, hatt eit ønskje om eit lite kapell bort i skogen.
Ein stad for Gudsmøte!
Det får eg sjølvsagt ikkje,
veit heller ikkje om det hadde gjeve det eg lengta etter.

I dag les eg ei god bok om det å finna rytme,
og eg undrast  - vil eg finna den?
Eg eg laga for rytme?
Nesten som eg på førehand vil svara; nei dette passar ikkje for deg, Kari.

Likevel les eg meg glad av Vidar Mæland Bakke si fine bok.
Lett å lesa, fri for peikefing og klisjear, ærleg og med eit språk som er tilpassa vår tid!
Merkar at eg finn råd og inspirasjon til mitt åndelege liv - i min eigen rytme!


Tittel: "Disippelrytmer - Håndfast hjelp til et slitesterkt trosliv".
Forfattar: Vidar Mæland Bakke.
Forlag: Luther.

mandag 11. september 2017

Bestemor sin dåpssong

Bestemor sin dåpssong. Denne gongen til Frøya! 
Godt å få leggja dei små i Guds hender!
Songen vart laga til Mathea sin dåpsdag, men med nye born kjem det nye namn, og denne gongen var det Frøya sin tur! Bestefar har sunge songen på dåpsfest seks gongar no. 
Melodi: Ein fin liten blome.
Litt liten tekst, men håpar dei som ønskjer det,  klarar å lesa songen.