Kvitveisen frys

Kvitveisen står bort i bakken
og frys
Alle kvitveisar frys
når den eine frys
trur eg
Treng det bry meg

Håpsblome

"Blomar veks i såret", seier Aa.O. Vinje
"No spirar det fram, merkar du det ikkje", spør profeten

Er det slik det er
- merkar vi det ikkje?

Blomar i såret
Ein doggblank blome
med tårer
Ein livskraftig blome
med frø i
Frå såra
- merkar vi det ikkje?

Såra merkast
"ær på ær etter sår på sår", skriv Vinje
Vi ser dei!

Men "blomar veks i såret"
Noko nytt spirer fram;
ein blome med tåre
ein blome med frø

Ein blome med håp!

God helg!

Blå tå

Med ei idl og blå tå
kan eg ikkje gå
skona vert for små
eg får dei ikkje på

Om grudn kan eg seia så
ein vase tong fadn minste tå
og farga hedne raud og blå
og eg får ikkje skona på

I måro må eg ut å gå
så då lyt skona jammen på
eg trur eg malar tånæ grå
då får eg sikkert skona på

Lukkestunda

Lukkestunda
kan ikkje fangast
hastig som den er

Lukke er smilet i tåra
og varme i kulden

Lukke er blikket som såg
og hender som møtes

Lukke er tonen
som finn hjartestrengen

Lukkestunda
kan ikkje fangast
flyktig som den er

Lukkestunda
kan gøymast
varig som den er

Den tredje dagen

Vi hadde visst gløymt det
Han hadde då snakka om den tredje dagen
men det var ikkje i tankane lenger
Forvirringa var for stor
og grava den var tom

Så var han der på nytt
Levande, ukjent og kjent
Mange fekk møta han
og vart oppstodevitne
Ikkje alle omstridte sanningar har hatt så mange augnevitne

"Det er fullført", hadde han sagt på krossen
Soninga måtte fullførast og
dødens makt måtte brytast
av Gudssonen
på ein kross og
frå ei grav

Han hadde sagt "eg lever og de skal leva", og
"den som lever og trur på meg skal leva om han så døyr"

"Troens øye ser det, han gir liv og fred"
Du forunderlege Herre
Takk for det fullførte!

Det er over- dagen

Det er over
Han tapte
Det er "det er over- dagen"

Krossen er tom
Meisteren er lagt i ei grav

Det er dagen for sorg og reorientering

Kan det ventast noko meire, kan det vel undrast
Dagen er ikkje dagen for dei store orda

Hadde eg vore mellom dei som trudde på han
gjekk eg nok sorgtyngd frå Golgata langfredagen
Hadde eg teke han for ein spottar
ville eg kanskje tru at eit problem hadde vorte løyst

Men orda frå krossen
ville fylgt med
Som eit gryande håp eller ei vaknande uro

"Det er fullført", hadde han sagt
Kva tydde det?
Det måtte nok grunnast på dette på denne "Det er over- dagen."

Om eg var der

Om eg var der -
hadde eg hylla han
eller hadde eg vendt meg bort?
Hadde eg kjent glede
eller hadde eg vore ein av dei ansvarlege
som kalla saman mitt høge råd?

Kven var denne palmesøndagsmannen?
Kva hadde eg gjort om eg var der?

Hadde eg funne palmegreiner?
Hadde eg teke jakka av meg
og lagt den for føtene hans,
eller ville eg rista på hovudet
og kjent vreide i hjarta?
Ville eg sendt han bort
eller ville eg hylla han?

Det kan eg ikkje svara på.

Men underleg nok, i dag kan eg sei med gravvaktene
"Sanneleg, han var Guds son!"
Han er verd vår takk og våre "palmegreiner"!