- Er gamle dager i dag, spør vår nyslåtte 6-åring ved frukostbordet.
Vi har snakka om korleis det var då pappa var liten, og så vart det lagt til
- du kjem til å fortelja korleis det var når du var liten til dine born, når du blir pappa!
Det er då den kvikke lysluggen snur hovudet raskt opp frå kornblandinga og spør - er gamle dager i dag?
Eit godt spørsmål som bestemora ikkje får ut av hovudet - "er gamle dager i dag?"
Tida er samansett av dyrebare sekund. Sekund som aldri kjem tilbake.
Dei trillar avgarde og blir til historie.
I første omgang til gamle sekund, så blir det fort ein gamal dag og eit gamalt år av det.
Vi lagar historie - dagen i dag blir fort "gamle dagar",
Det er det som skjedde ved frukostbordet denne morgonen seksåringen ser for seg at det skal forteljast om når han blir pappa. Difor har han rett, dagen i dag blir gamle dagar.
Vi blir dregen framover - tida lever sitt liv og formar vårt.
Mange av spora vi set i dag blir fort utviska i tidssanden.
Mange vil liggja i minnet som skattar og perler til livsmot og utvikling.
Somme vil liggja som sår det er vondt å røra ved.
Men alle sekunda gjer oss til den vi er - gjer oss til det vi vil fortelja om, eller det vi helst vil gløyma.
Bestemorsønskje- og trua er at den kjappe lysluggen vil ha mykje godt å fortelja når det er hans tur til å opna minnesekken frå gamledagane sine.
