Solskjær

Det har vore ein fantastisk sommar med sol og varme - det har vore ein fryd! I dag det er ikkje "solskinnet" eg vil kommentera, i dag blir det "solskjæret" - dvs Ole Gunnar Solskjær... Ikkje det at eg har så god greie på fotball og dei store stjernene på fotballbanene i inn- og utland, eg er neppe kvalifisert til å skriva fotballkommentarar - det treng eg heller ikkje for det har vi meir enn nok av. Men at eg ein gong var ei entusiastisk fotballmor på sidelinja på bana på Hosteland til både glede og forargelse for mine håpefulle, det kan dei nok skriva under på... Alt dette andre denne magiske ballen fører med seg av opp- og nedturar, pengar, makt og ære det har eg ikkje lagt sjela mi i i nemneverdig grad. Men enkelte spelarar merka eg meg, og ein av dei er Solskjær.
Det er noko ekte og truverdig over denne karen frå Kristiansund, det har eg alltid syns, og i dag fann eg ein god kommentar i Vårt Land om dette flotte fotballførebiletet frå klippfiskbyen som eg gjerne vil dela med lesarane. Vi treng gode førebilete, alle dei tusen som nett har kjempa på Ekebergsletta treng det, vi i "Old Boys" klassen treng det.
Makt, ære, suksess og ikkje minst pengar tek lett knekken på det ekte i nokon kvar. Ikkje det at eg trur denne fotballspelareren er er lytefri, men han tilfører oss noko verdifullt ved sin måte å framstå på som vi treng i vårt samfunn, og når ein sunnmøring i Vår Land omtalar ein nordmøring som eit "hjertemenneske", ja då må det vera noko i det.

Nytt oppdrag

På NMS si generalforsamling i Bergen sist veke fekk eg eit nytt og spanande oppdrag. Generalforsamlinga valde meg til leiar for NMS sitt landsstyre, og det ser eg på som eit stort og viktig oppdrag. Misjonsarbeid har alltid vore ein vikig del av mitt engasjement og eg ser fram til å ta fatt på denne oppgåva. Eg er både audmjuk og frimodig i høve til utfordringa og det kjennes godt å ha fått generalforsamlinga sin tillit.
(bilde- NMS)

God oppleving

I over to år har eg vore engasjert i arbeidet med førebuing av NMS(Det norske misjonsselskap)si 57.generalforsamling i Bergen. Sist veke vart arrangementet halde i Bergenshallen og mellom 2000 og 2500 menneske i alle aldrar var samla. Det vart ei stor oppleving og opplevinga var særleg god i høve til

a) samlingane om misjon, forkynning og musikk- og kulturopplevingar

b) gode debattar og vedtak som gjeld NMS sin veg og profil vidare

c) positive og nøgde deltakarar

Å vera med på ei slik samling får meg til å forstå at kyrkja er verdensvid, at bodskapen er for alle, og at vi står i eit trusfellesskap med menneske over heile verda.

Det kan stundom opplevast som at misjon er eit gamaldags fenomen og at dei som let seg engasjera er menneske med særinteresser. Å oppleva felleskapet med aller dei som deltok på GF desse dagane viste oss på nytt at misjonen femner vidt. Det var ei stor ære f eks at statsråd Solheim kom og held foredrag for oss om misjonen sitt viktige arbeid og det var ei kjempeoppleving då Sissel Kyrkjebø kom skridane og syngjande inn på scenen!

Det viktigaste med denne samlinga var likevel det at alle vi som var der fekk fornya vår tru på at Guds rike veks, at evangeliet er relevant både i Mali, Kina, Thailand, på Madagaskar og i Norge. Vi fekk fornya vårt mandat om å halda fram med dette viktige arbeidet, og eg er glad og lukkeleg over at så mange framleis er med!

(bilder- NMS)

Sommarforventning

Sommaren er her! Eg lengta veldig etter den på forrige innlegg, og no er den perfekte sommaren på plass.

Rart dette kor vi lengtar etter sola,varmen og lyset og sjølv om heile gårsdagen og halve denne dagen har gått med til å vaska og styra i den svære prestegarden, så kosar eg meg. Alt kjem i eit betre "lys" når sommardagen er slik.

Men det er ikkje berre sola som gjer at eg har det bra som vaskande husmor! Det er flott å opna vindauge på vinterstengde rom, lufta, vaska og reia opp senger som står tomme mesteparten av året! Men no kjem folket vårt heim - frå Thailand, Oslo og Bergen og huset skal få liv og røre i nokre dagar og veker. Det er flott det!

No er det "berre" GF i Bergen att neste veke og så er ferien her. Då vil eg ha det slik som på dette biletet!

Sommarlengt

Det er grå søndagettermiddag - regn - grått og mørkt i stovene mine.

Eg set her og lengtar litt....
Eg lengtar etter

• sol
• sommarfuglar
• blomster i solskinn
• ..... og sutelause dagar....

Neste veke seier meterologane.

Fint det..

Eg gler meg....

Mange eller få?

Tomme kyrkjer! Glissent i kyrkjebenkane søndag formiddag! Slik likar mange å framstilla kyrkjene våre.
Vi har vore i Frøyset i dag - det var ei heilt vanleg gudsteneste utan noko ekstra. Så kom spørsmålet på kyrkjebakken etterpå medan Ivar serverte oss kaffi og kjeks - var vi få eller var vi mange i Frøysetkyrkja i dag? Vi var 20 stk - Korleis skal vi måla om vi var få eller mange? Sjølvsagt var det glissent i kyrkjebenkane, vi måtte ha vore ti gongar så mange viss det skulle vore fullt - men var vi få? Mitt svar er nei. Eg synes Masfjordingane er flinke til å bruka kyrkja si. Prosentvis var vi mange, og det skal vi ta med oss når vi kan synast vi er få. Det hadde vore flott om vi hadde vore endå fleire sjølvsagt, men 20 menneske er ingen liten flokk i våre bygder. Og gudstenesta er ikkje avhengig av kor mange vi er, Meistaren snakka om to eller tre og det målet nådde vi rikeleg i dag.

Kraftspel

Det vert ikkje mykje blogging for tida. Dagane går så fort og det skjer så mykje......

Men eg har eigentleg mykje på hjarta og her er nokre Kraftspelopplevingar/ tankar

Kraftspela på Matre sist helg gav meg mange flotte opplevingar, og eg nemner tre i den rekkefylgja eg opplevde dei. Vårt første stopp var Reinå gard med hest og gris, sau og kyr, glade born og smilande vaksne. Kristin og Arnold sin profil på gardsdrift og inkludering er inspirerande ! Dei driv både godt landbruk, bygdeutvikling, kultur og opplæring på ein gong.

Eg sørgjer endå over at vi ikkje fekk fleirtal for vern av dyrka mark på Matre på forrige kommunestyre.

Den andre opplevinga var kulturprisen som vart tildelt Arne Berg og Jan Olav Fosse (manglar bilde!) - det var så velfortent. Eg har jo visst ei stund at det ville bli slik, og eg gledde meg til å vera med på denne utdelinga. Det var også heilt på sin plass at damene dykkar vart heidra! Skitrekket i Stordalen hadde neppe blitt slik som det framstår i dag utan desse karane og deira medhjelparar.

Men så, og de for tilgje meg, det største denne dagen var møte med Sør-Afrikanske ungdomar som kom med glede, musikk, dans og song! For ei oppleving! Eg smilte og klappa og ønskte at det ikkje tok slutt! Musikk har eit felles språk - musikk er ikkje avhengig av status, rikdom og velstand sjølv om mangel på dette til ein viss grad kan avgrensa utfoldinga. Det var så flott å oppleva desse fargerike ungdomane på skuleplassen på Matre, omkransa av mektige Matrefjell. Vi som i tillegg deltok på seminaret tidlegare på dagen, som gav orientering om bakgrunnen og arbeidsvilkåra for dette bandet, fekk ein ekstra dimensjon over opplevinga. Eg er ikkje i tvil: Masfjorden kommune må arbeida for å inkludera eit slikt band i vårt kulturbudsjett, og vi må ha som mål at nokre av våre musikkantar får reisa til Sør-Afrika for å oppleva desse ungdomane sine daglege rammer for livs- og musikkutfalding. Eg tok det uformelt opp i formannskap og kommunestyre på torsdag, og vi vil fylgja det opp. KrF har stor tru på at utveksling av slike erfaringar er viktig for våre born og unge å få del i.