La born vera born

Det er så merkeleg at vi vaksne trur vi stadig må bryta grenser for å nå inn til born og unge. Eg er ofte så flau på oss vaksne sine vegne. På den eine sida er vi så frustrerte og oppgitte over overgrep og vald mot born. Vi krev politiattest for kvar fotballtrenar, vi ropar høgt og er borna sin beste ven i den eine augneblinken, for så i neste øyeblikk å bryta nye grenser slik vi har registrert lesedebatten dei siste dagane.
Det er eit stort problem for borna våre at vi vaksne ikkje let dei få vera born. Det er bra at vi set ressursar inn på å verna borna for overgriparar. Men vi er så inderleg inkonsekvente.
Eg undrar meg stort over at ikkje vi med all den kunnskapen vi har om born og barnesinn ikkje skjønar, evner og har vilje til å hegna om dei få åra av livet som heiter barndom.

Vi vaksne "pøsar" på dei med reklame, motar, film og lesestoff som stadig tidlegare fører borna våre inn i vaksenverda. Skrekkfilmar - sex - vald- alt skal brukast for å fanga borna si interesse, også i skulen.

Difor seier eg takk til byråd Tomas Moltu (KrF) i Bergen for at du sette foten ned i går. Du tok eit vaksent standpunkt og fortener ros for det.
Eg likar ikkje å vera negativ -men det skjer ei grunnleggjande endring i barnekulturen, til og med i Kardemommeby.

Mitt poeng er - la born få vera barn, dei vert fort nok unge og vaksne.

filiprygg.no

filiprygg.no er ein flott blogg. Eg er så imponert over kva Bergen KrF sin unge gruppeleiar Filip Rygg får til på denne bloggen sin. I sommar har han eksprimentert med, og utvikla bloggen til ein proff, informativ og flott blogg. Gratulerer Filip!

Eg oppfordrar mine lesarar til å fylgja med på filiprygg.no

Prioritering

Det er ikkje alltid så enkelt å prioritera. Eg er ei dame som lett let meg engasjera og som ikkje alltid har "vet" til å sei nei. Nett no er eg i ein fase der nye oppgåver skal finna sin plass, og eg må prioritera på nytt. Kvar skal eg kutta? Eg veit det, og difor vart eg svært glad då eg var på formannskap og kollegane viste forståing for mi prioritering om å setja mitt nye verv i NMS først. Det kan bety at eg må melda ein del forfall, men vi er einige om å prøva dette ei tid. I tillegg fekk eg gode ord på vegen, og det gjorde godt.

Eg har tenkt å jobba for vidare for kommunen, engasjementet mitt er ikkje over, men det er greit å ha fått forståing for prioriteringa.

Det er godt å oppleva at vi i politikken har det greit saman, at vi er kollegaer sjølv om vi representerer kvar våre parti, og i somme saker er rykande ueinige.

Frigjerande sanning

Som mine blogglesarar ganske sikkert har fått med seg er eg eit gudstenestemenneske. Eg er glad i kyrkja vår og trass i mangt som uroar meg i den, har eg eit "kjærleiksforhold" til denne kyrkja. Ingen stader møter eg Gud slik som når eg får leva meg gjennom ei gudsteneste. Salmar, tekstar og bøner nærer trua mi, og er det i tillegg ein prest som held ei god preik, ja då har eg det bra og opplever at eg kan gå ut att i kvardagen med fornya mot.
I dag har eg sete heime og vore på gudsteneste i Vangskyrkja. Ein av våre "gamle" vener frå studietid i Olso, John Ove Thaule leia gudstenesta, og eg vil berre sei til deg John Ove - Takk for for ei sterk og god gudsteneste. Takk for salmar, bøner og preike-takk for at du peika på sanninga, og at det berre er sanning som frigjer.

Sterke i Nordhordland

Gjennom mange år har KrF stått sterkt i Nordhordland og på jubileumsmarkeringa på Frekhaug 4. sept var ein del av KrF sine ordførarar/varaordførararar samla. Les meir i Nordhordland

Alle Nordhordlandskommunane har hatt KrF ordførarar, men i inneverande periode er det berre Astrid Aa Byrknes i Lindås kommune som har vervet.

Marie Simonsen i Dagbladet uttalte i samband med jubileet noko slikt som "at KrF var eit overflødig parti." Akersgata må få synast det. BA skriv at det er eit paradoks at det framleis er eit veljargrunnlag for KrF i verdens minst religiøse land...

Nei, det er ikkje tidsstraumen eller kultureliten som heiar fram KrF si sak, men det er vanlege menneske som har ei overtyding om at det kristne verdigrunnlaget er det beste å byggja eit samfunn på. Politikk som er bygd på Menneskeverd, Nestekjærleik og Forvaltaransvar vil overleva.

Det flotte er at det stadig er unge menneske som ser KrF som eit godt parti for sitt politiske engasjement. På 75 årsfesten sist lørdag var det mange festkledde ungdomar. Her er partileiar Dagfinn saman med to flotte jenter, og som vakne bunadskjennarar vil registrera, er ei representert i Nordhordlandsbunad. Jenta har røter frå Masfjorden, kjem frå Austrheim og heiter Tone Marit Dyrkolbotn.

KrF vil nok overleva, og i høgste grad engasjera i tida framover.

Første dag med klubba

Så er eg i gang i mitt nye verv. På torsdag brukte eg for første gong klubba eg fekk overlevert av Lars Gunnar Lie 11.juli. Eg tilstår at eg reiste til Stavanger til mitt første oppdrag med ei viss spenning i kroppen, men samstundes var eg glad for å koma i gang. Lars Gunnar har eg stor respekt for - å overta etter ein som har sete ved Kongen sitt bord, som har leia finanskommiteen på Stortinget og elles hatt store oppgåver i samfunnet, gjer meg litt skjelven og eg undrast litt - kven er eg som gjer dette - vesle meg???
Likevel, det gjekk bra på vårt første møte! Ein solid administrasjon, dyktige styremedlemar rundt bordet og eg tenkjer - heldige Kari som får vera med å bruka tid og krefter på eit slikt meiningsfylt oppdrag saman med gode medarbeidarar. I tillit til at han som gav misjonsopdraget til fiskarar, tollarar og andre vanlege menneske på fjellet i Gallilea for 2000 år sidan, ser eg fram til nye møte.
Vi leste som bøn salmen "Din rikssak" heime ved kjøkkenborden ein morgon denne veka. Då merkte eg meg spesielt to adjektiv i denne bøna, det var STREK og VARM("og gjør meg sterk og varm"). Den bøna vil eg be for meg sjølv og alle medarbeidarane i Det norske misjonsselskap.
Og i dag vil eg sei til alle medarbeidarar: Lukke til når de skal ut i feltet denne helga - i alle verdenshjørner. Eg ber om at vi alle får vera "sterke og varme" i møte med oppdrag og enkeltmenneske. God helg!

Humør

"Eg kom for å visa at vi ikkje er fornærma" seier ordførar Trude frå nabokommunen Gulen til avisa Nordhordland i dag. Kjenner eg henne rett så sa ho det med ein rungande latter... Det er faktisk ofte vi ser og høyrer Trude slik som på bilete frå same avis. Saman med m.a. Terrakommunane vart ho som ordførar i Gulen invitert til landets første humørkonferanse på fredag. Dei synes visst synd i gulingane og andre "taparar" inne på Hjelmås. Men Trude svarar med humør for gulingane klarar seg nok.

På veg heim frå arbeid i går høyrde eg Inger Helene frå Humørfestivalen fortelja om seminaret og ideen bak festivalen, og bodskapen var enkel og for så vidt kjent: Det hjelper å le, det hjelper å ha godt humør, og det krevjande blir slett ikkje verre av at vi ler saman. Det var jo litt morosamt at dei skulle ha seminar om " å bli utbrent" på ein branntomt, men dette synes Inger Helene passa bra . Kreativt seier eg!

Eg mistenkjer ikkje arrangørane for festivalen for å forenkla eller fortrengja livet sine tunge sider, men dei ser det som ei inspirerande oppgåve å bruka humor som verkemidel for utvikling og framgang i bygdene våre. Det fortener dei honnør for!

At nokon brukar festivalen til å øydeleggja for andre slik vi las i Strilen på torsdag, synes eg mindre om. Slikt er tull! Så til dei som synes det er humor å plaga andre, så må eg berre sei: Dette er ikkje humor, det er utidig både for dei som vert plaga, og for dei positive kreftene på Hjelmås som spreier godt humør omkring seg. Så slutt med barnefakter og ikkje øydelegg for det positive!!